arrow_drop_up

Deze column is geplaatst in het Puttens Weekblad van 17 april 2019.

Tijdens de discussie in de Puttense gemeenteraad over “Het beleidskader grootschalige energieopwekking” vlogen de zonnedaken, zonnevelden en zonneladders ons om de oren. De vraag is of al dit zonnegeweld en andere duurzame ontwikkelingen ons aan voldoende energie gaat helpen de komende jaren. Landelijk zien we dat de discussie hierover aan het kantelen is. Maar ja, wat dan? Willen we gasloos worden, niet afhankelijk van grootmachten, toekomstige generaties en het milieu ontzien is doorgaan op dezelfde weg geen optie. Ontwikkelingen als elektrische auto ‘s, warmtepompen enz., het gebruikt allemaal elektriciteit. Zolang we deze elektriciteit op moeten blijven wekken met CO2 uitstotende technieken schieten we er niet zoveel mee op. Ook maatschappelijk is er steeds meer weerstand tegen technieken die de leefomgeving aantasten. Veel opties blijven er mijns inziens dan niet over. Schone en veilige kerncentrale(s) wellicht.

Maar zolang we de zonne-energie nog niet optimaal hebben benut, moet daaraan gewerkt worden. Maar zoals Salomo al zei: “er is niets nieuws onder de zon”, wordt duurzaamheid al benoemd in de berijmde Psalm 89: “zo duurzaam als de zon”. Uit de geciteerde psalm blijkt wel dat het begrip “duurzaam” niet iets nieuws is. Maar wat is nu eigenlijk “zo duurzaam als de zon” volgens de dichter? Ook hij heeft het over toekomstige generaties: “Zijn (Davids) zaad zal in der eeuwigheid zijn, en zijn troon zal voor Mij zijn gelijk de zon”. Wat is dat waar geworden met de komst van Davids grote Zoon, Jezus Christus. Laten we naast onze plicht om geen afbreuk te doen aan toekomstige generaties, streven naar de duurzaamheid die nooit vergaat.

Fractielid

Kees de Goffau

Kees de Goffau (1965) jaar oud en getrouwd met Maja. Ze hebben zeven kinderen. Ze zijn lid van de Gereformeerde Gemeente in Ermelo. Kees is hoofd van een microbiologisch laboratorium. Sinds 2012 is hij raadslid van de SGP in Putten.